வேத தத்துவத்தில் கிருஷ்ணரின் நிலை

திருநாமத்தின் மகிமையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், அந்தத் திருநாமத்திற்கு உரியவரான கிருஷ்ணரின் நிலையை நாம் முதலில் அறிய வேண்டும். வேதங்கள் கிருஷ்ணரை 'பகவான்' - அனைத்து ஐஸ்வர்யங்களும் நிறைந்த முழுமுதற் கடவுள் என்று அழைக்கின்றன.

ஈஸ்வர பரம கிருஷ்ண

பிரம்ம சம்ஹிதை கூறுகிறது: "ஈஸ்வர பரம கிருஷ்ண சச்சிதானந்த விக்கிரக" - அதாவது, பல கட்டுப்பாட்டாளர்கள் (ஈஸ்வரர்கள்) இருந்தாலும், கிருஷ்ணரே அனைவரையும் கட்டுப்படுத்தும் பரமேஸ்வரன் ஆவார். அவர் நித்தியமானவர், அறிவு நிறைந்தவர் மற்றும் பேரின்பமானவர்.

அனைத்துக் காரணங்களுக்கும் காரணம்

கிருஷ்ணரே பிரபஞ்சத்தின் படைப்பு, பராமரிப்பு மற்றும் அழிவிற்குக் காரணமானவர். அவரிடமிருந்தே மற்ற அனைத்து அவதாரங்களும் தோன்றி மறைகின்றன. அவர் "சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத்" என்று போற்றப்படுகிறார்.

கிருஷ்ணருடனான உறவு

நாம-ஜபம் என்பது ஒரு சடங்கு அல்ல; அது இந்த உன்னதமான பகவானுடனான ஒரு உறவாகும். அவர் முழுமுதற் கடவுளாக இருந்தாலும், தனது பக்தர்களின் அன்பிற்கு அடிபணிபவர். அந்த அன்பை அடைவதே ஜபத்தின் நோக்கம்.

கிருஷ்ணரின் இந்த உன்னத நிலையை உணர்ந்து ஜபிக்கும்போது, நமது ஜபத்தில் அதிக மதிப்பும் நம்பிக்கையும் பிறக்கிறது.